Storm in mijn hoofd

Het leven is niet altijd fijn

Ik wou dat ik kon vliegen

Ik wou Dat ik kon vliegen
Hoog boven de bomen
Zo hoog dat ik de wolken aan kon raken
Dat ik kon zwemmen in het blauw
Maar ik kan helemaal niet vliegen
Ik sta hier gewoon
Te staren naar de lucht
Toch wou ik dat ik kon vliegen
Zucht….

Je wordt gemist

vrolijke blonde lokken

heldere gulle lach

dat is wat iedereen van je zag

van binnen zat een groot verdriet

die duisternis in jou zagen ze niet

je wilde niet meer bij ons zijn

vond het leven hier niet meer fijn

het was een vreselijke zware strijd

voor iedereen, wij wilden je niet kwijt

we missen je nog iedere dag

sluit ik mijn ogen, zie ik je lach

Ik wou dat ik weer lachen kon

duistere gedachten

hangen als wolken om mijn hoofd

alle zicht is verdwenen

zonder doel

als verdoofd

een donker gevoel

in mijn lijf en leden

geen warmte van de zon

die niet meer van mij houdt

de wind waait koud

om mij heen

geen kleur te zien

buiten

hoor ik geen vogel meer fluiten

ik wou dat ik weer lachen kon