dinsdag 10 september 2013

Je wordt gemist

vrolijke blonde lokken
heldere gulle lach
dat is wat iedereen van je zag
van binnen zat een groot verdriet
die duisternis in jou zagen ze niet
je wilde niet meer bij ons zijn
vond het leven hier niet meer fijn
het was een vreselijke zware strijd
voor iedereen, wij wilden je niet kwijt
we missen je nog iedere dag
sluit ik mijn ogen, zie ik je lach

Geen opmerkingen:

Een reactie posten